သမီးေလးရယ္ ပထမဦးဆံုး အေဖ႔ရင္ထဲက ႏွိဳက္ႏွိဳက္ကာကာေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဆိုတဲ႕စကားလံုးေလးပါကြယ္။ သမီးေလးက အသိမရင့္ေသးေတာ့ စိတ္မေကာက္တတ္မွန္းေဖၾကီးသိပါတယ္။ဒါမဲ႕ ေဖၾကီးမသိတတ္တဲ႔ကေလးေလးဆိုေပမယ့္ ေဖၾကီးရဲ႕အမွားအတြက္ သမီးေလးကစိတ္မဆိုးေပမယ့္ စိတ္မလံုမိဘူးကြယ္။ အဲဒိေန႔က ေဖၾကီးတကယ္ပါကြယ္ သမီးေလးေဆးထိုးထားတယ္ဆိုတာေတာင္ သတိတကယ္မဲ႕ခဲ႔မိပါတယ္။ ေဖၾကီးအလုပ္ေတြမွာပဲ စိတ္နစ္ေနခဲ႔မိတယ္။ ဝင္ေငြအတြက္ရံုးကန္ေနရတဲ႕ေဖၾကီးမွာ သမီးေလးအတြက္အခ်ိန္မေပးနိုင္ခဲ႕ဘူးကြယ္။ေဖၾကီးကိုေဖၾကီးမုန္းမိတယ္။ ဒါမဲ႔သမီးေလးရယ္ ေဖၾကီးတို႔ဝန္ထမ္းဘဝဆိုတာ တကယ္ေတာ့ျပည္သူေတြအတြက္ တာဝန္ခ်ိန္အျပည့္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ႕ ျပည့္သူ႕ဝန္ထမ္းပါကြယ္။ အိမ္ျပန္လာခ်င္ေပမယ့္ သမီးေလးနဲ႕ေတြ႕ခ်င္ေပမယ့္ အခ်ိန္မရတဲ႕ေဖၾကီးမွာ သမီးေလးရဲ႕ဓာတ္ပံုေလးေတြ ၾကည့္ရင္းပဲ လြမ္းေနရရွာတာပါကြယ္။ သမီးေလးရဲ႕ပါးျပင္ႏုႏုေလးကို သတိရတိုင္း ေဖၾကီးဓာတ္ပံုေလးကို ဖြဖြေလးနမ္းေနမိတယ္ေလ။ ဝန္ထမ္းဆိုေတာ့ လစာကလည္းတမိသားစုလံုးမစားရေလာက္ေတာ့ သမီးေမေမကိုလည္း ေဖၾကီးမ်က္ႏွာမျပရဲတာလည္းပါတာေပါ့ကြယ္။ ဒါေတြရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ သမီးေလးကိုအေဖၾကီးဘေလာက္ထိ ခ်စ္တယ္ဆိုတာေတာ့ အၾကြင္းမဲ႔ယံုပါကြယ္။ တေလာကဆို ေဖၾကီးသမီးေလးအိမ္နားက ေက်ာင္းမွာလာပီးအစည္းေဝးတက္ရတာေတာင္ သမီးေလးမ်က္ႏွာလာၾကည့္ခြင့္ အခ်ိန္မရခဲ႕ဘူး။ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝ ကိုသမီးၾကီးလာရင္နားလည္မွာပါကြယ္။ ေဖၾကီးသမီးေလးကိုေျပာျပခ်င္တာက လူတစ္ေယာက္ဟာ နယ္ပယ္တစ္ခုမွာပဲ အေကာင္းဆံုးလုပ္နိုင္မယ္။ ဘေလာက္ပဲ ေတာ္ေတာ္ ေနရာတိုင္းေတာ့ မေတာ္နိုင္ပါဘူးကြယ္။
ဒီစာစုကို ခုသမီးေလးမဖတ္တတ္ေသးေပမယ့္ သမီးၾကီးလာတဲ႔တေန႕က်ရင္ သမီးေလးဖတ္ဖို႕ အေဖေရးျဖစ္တယ္။
၈ ၁၁ ၂၀၁၆ အဂၤါ
