စာေရးသူသည္ ဆရာတစ္ဆူမဟုတ္ပါ။တတ္၍မဟုတ္ပါ သိ၍မဟုတ္ပါ။ျမင္တာေလးေတြေရးမိသည္ျဖစ္၍ အမွားပါနိုင္ေပသည္။ေဝဖန္မွဳကို ခံယူပါမည္။
ေခတ္သည္ ၂၁ ရာစုဟုေခၚေနပီ။ တစ္ေယာက္ရွာ၍တမိသားစုလံုးမစားရေသာေခတ္ဟုလည္း တင္စားၾကေပသည္။ ခုေခတ္မ်ိဳးမွာ တိုးတက္မွဳကျမန္သလို
ဆုတ္ယုတ္မွဳကလည္းျမန္ေပသည္။ရုပ္သာမဟုတ္ စိတ္ကပိုဆိုးေနေသးသည္။ လက္ညိွဳးကေလးေတြထိုးတတ္လာၾကသည္။မွန္တခ်ပ္တကယ္လိုလာသည္။ကိုယ့္ကိုကိုယ္ၾကည့္ဖို႔ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ပတ္ဝန္းက်င္ရွိလူအမ်ားစုဟာ အတိတ္ကစားခဲ႔ ေသာက္ခဲ႔တာေတြကို စျမံဳျပန္ျပီးပဲေနၾကသည္။ ေနာက္ေန႕စားဖို႔က်မရွာတတ္ၾကေပ။စားစရာေပ်ာက္သြားရင္ ေခြးစားသြားလို႔ဆိုပီး ေခြးကိုသာလက္ညိွဳးလြယ္လြယ္ထိုးတတ္ၾကသည္။ေခြးမွန္ရင္ ခိုးစားမွာေပါ့။ သူလည္းသူ႕စားရေရးအတြက္ရုန္းကန္ရွာတာေလ။သူ႔အျပစ္တျပားမွမပါျမင္မိသည္။ အဓိကတရားခံကဘသူလဲ။မွန္ထဲၾကည့္ပါ။ အဲဒီလူက ဂရုမစိုက္လို႔ အဲဒီလူကစည္းကမ္းမရွိလို႔ ေခြးစားခံရတာ။ စသည္ျဖင့္ ရဲရဲၾကီးဝန္မခံရဲၾက။ ျပင္ဆင္ဖို႔အေဝးၾကီးေပ။ငါ့ငါးကေလးေခြးစားသြားျပီ ပဲရည္ရြက္ေနၾကတယ္။ ဒီလိုရည္ရြက္ေနရင္ ေနာက္ထပ္သတိလြတ္ပီး က်န္တဲ႔ငါးေတာင္ အစားခံေနရပါလိမ္႕မယ္။ ေခြးကိုထိုးတဲ႔လက္ညိွဳး ကို႔ဘက္လွည့္သင့္ေပျပီ။ျဖစ္ခဲတာေတြ ရွိခဲတာေတြ ထားလိုက္ပါ သင္နဲ႔မဆိုင္ေတာ့ပါ သင္မွားခဲတာေတြပါ။ သင္ေနာက္ထပ္ ေခြးဆြဲမခံရဖို႔ပဲ လက္ရွိမွာ ၾကိဳးစားေနလိုက္စမ္းပါ ခ်စ္မိတ္ေဆြ။
ဆက္ပါဦးမယ္
No comments:
Post a Comment