ကြ်န္ေတာ္က ေက်ာင္းဆရာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေနပယ္ကိုေျပာပါရေစ
တေန႔ကစစ္ေဆးေရးေရာက္မယ္ေျပာေတာ့
ကြ်န္ေတာ္ဒဲ႔ပဲေျပာပါရေစ
အခုမွအလုပ္ဝင္ခါစမလည္မေပကြ်န္ေတာ္တို႕ဝန္ထမ္းသစ္ကေလးေတြက (ေၾကာက္လို႔လုပ္တယ္ပဲ ထားပါေတာ့)
သင္နည္းမွတ္စုေတြတင္ၾကတယ္ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းစတာေတြတင္ၾကတယ္ ဒါကိုၾကည့္ပီး လုပ္သက္လား စားသက္လားမသိ( အမွန္ေျပာတယ္) မ်ားတဲ႕လူေတြက ခနဲ႔တယ္။ လမ္းညႊန္တယ္။ လုပ္စရာမလိုပါဘူးေဟတဲ႔။ ငါတို႔ကိုစစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ဆရာမၾကီးပဲဆူမွာတဲ႕။ ကဲေကာင္းလိုက္တဲ႔လမ္းညႊန္ခ်က္။ လိုက္တုရင္မိုက္ပီ။
ကို႔အလုပ္ကိုလုပ္တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကပဲ အခ်ိန္အားယားယားးလုပ္ေနသလိုလိုပါလိုလို။ ကြ်န္ေတာ္သူတို႔ကို မုန္းလို႔ဒီစာတင္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ တျခားဌာနမွာလည္းရွိနိုင္တယ္။ ဟီရိၾသတၲပတရား မေကာင္းမွဳျပဳရမွာရွက္ၾကာက္ရမွာ ျမန္မာေတြမသိၾကေတာ့တာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီလိုပဲေမ်ွာလာေတာ့ က်င့္သားရေနတာမ်ားလား။
ခြ်င္းခ်က္အေနနဲ႔တစ္ခုေတာ့ေျပာခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွတ္စုေတြေရးတာေတာင္ စစ္ေဆးမယ္ဆိုမွ တပတ္အလိုေရးၾကတာဝန္ခံပါတယ္။ ဒါမယ့္ ေန႔စဥ္သူ႕အလုပ္ကိုပံုမွန္ လုပ္တဲ႔ လုပ္သက္ရင့္ဆရာတစ္ဦးလည္းတို႔ေက်ာင္းမွာရွိတယ္ဆိုတာေျပာပါရေစ။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။တို႔ေက်ာင္းမွာ သူ႕ကိုအရူးလို႔သတ္မွတ္ၾကတယ္။ ေစ့စပ္လြန္းသူ သို႔ ဂ်စ္ကန္ကန္ေလးပဲလို႔လည္းတင္စားၾကတယ္။ တခုရွိေသးတယ္ စစ္ေဆးျပန္သြားေတာ့လည္း ေျပာစရာတစ္ခုက်န္ခဲ႔တယ္။ ' မျဖစ္နိုင္တာ ' တဲ႕။ မလုပ္ရေသးဘူးဗ်ာ။ မျဖစ္နိုင္တာညည္းေနၾကေလရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္ ခုမ အသက္အစိပ္နားကပ္ေသးတယ္။ေသခ်င္ေစာ္နံလာျပီ။
လြဲေနျပီျမန္မာေရ။
နားပါရေစဦး
No comments:
Post a Comment