ဒီစာမေရးခင္အရင္ဆံုးေတာင္းပန္ပါရေစ
ကြ်န္ေတာ္ကပညာေပးသက္သက္ေရးတာပါ ကြ်န္ေတာ့္စကားအသံုးႏွဳန္းမွားခဲ႔ရင္ခြင့္လႊတ္ပါ
တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ
တျခားဆရာေတြလည္းကိုေတြ႕ျဖစ္ဖူးနိုင္ပါတယ္။
သတိထားေစဖို႔မွ်ေဝပါရေစ။ တေန႔က ဆရာတစ္ေယာက္အတန္းထဲ ဝင္ေတာ့တပည့္မေလးတစ္ေယာက္ဟာ စာထဲစိတ္မဝင္စားဘဲ ေငးေနတယ္။ ဒါကိုဆရာကျမင္ေတာ့ အျပစ္တင္တယ္။ ဘာလို႕ေငးေလေပါ့။ ဒီေလာက္ပဲေျပာရေသးတယ္ကေလးမကငိုျပီေလ။ ဟ ဆရာလည္းေဒါပြသြားတာေပါ့။ ငါဘာလုပ္လိုက္လို႔လဲေပါ့။
ဒါနဲ႔ဆရာက ထစမ္းလို႔ေျပာတယ္။ ေကာင္မေလးကမထ။ ေငးျပီးမ်က္ရည္ဝိုိင္းစက္၂နဲ႕ၾကည့္ေနတယ္။ နင္ငါ့ကို အားမနာတာလား လို႔ေျပာလည္းမထဘူးး။ ေနာက္ဆံုး သူမထလိုက္ေတာ့ သူမသူငယ္ခ်င္းမေလးေတြက ဟခနဲ ဟင္းခနဲ ။...
ဆရာကလည္းငါမွားပါျပီလို႔သိလိုက္ခ်ိန္ေနာက္က်သြားျပီ။
သူမေနာက္ေန႔ရွက္လြန္းလို႔ ေက်ာင္းကထြက္တဲ႔အထိ ျပန္မလာေတာ့ဘူးတဲ႔။
ဘာကိုဆိုလိုမွန္း ဆရာတို႔သိၾကမွာပါ။
ကိုက ပညာတတ္ပဲ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနရသူမို႔ CHILD PSYCHO သာမက ေဆးပညာပိုင္းလည္းပနည္းငယ္နားလည္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ေနရာတိုင္းလည္း ငါ ဆိုတဲ႔အတၲနဲ႔ စိတ္မျမန္ၾကေစခ်င္။
No comments:
Post a Comment